De feiten zijn: Het stierenvechten vindt maar in negen landen in de wereld plaats. Een aanzienlijk aantal landen heeft het stierenvechten bij wet verboden, zoals Argentinië, Canada, Cuba, Denemarken, Duitsland, Italië, Nederland, Nieuw-Zeeland en het Verenigd Koninkrijk. Zelfs een aantal regio's in de stierenvechtlanden hebben het stierenvechten afgeschaft, zoals de Canarische Eilanden in Spanje en het grootste gedeelte van Frankrijk.   Hoewel sommige artiesten en schrijvers het stierenvechten hebben verdedigd, hebben vele anderen zich ertegen uitgesproken. Dit zijn o.a. Hans Christian Andersen, Alain Delon, Victor Hugo, Franz Kafka, Renaud, Rainer Maria Rilke, George Bernard Shaw, Albert Schweitzer, Mark Twain en H.G. Wells.

Ook een aanzienlijk aantal politici vanuit alle politieke stromingen is tegen het stierenvechten, bijvoorbeeld: Hélène Flautre (Groenen), Françoise Grossetête (Conservatieven), Bernard Lehideux (Liberalen), Michel Rocard (Socialist en voormalig premier), François Léotard (voormalig burgemeester van Fréjus en voormalig liefhebber van het stierenvechten) en Alain Lipietz (econoom en politicus).

Ook al geloof je dat het stierenvechten traditie of cultuur is, dan nog rechtvaardigt dit niet het begaan van wreedheden tegenover dieren: wreedheid is wreedheid, waar in de wereld het ook gebeurt. Wreedheid tegenover dieren hoort niet thuis in een moderne samenleving.

 

ECOLOGIE

De stierenvechtindustrie beweert:

'Veel vechtstieren worden gefokt in semi-beschermde gebieden, genaamd 'dehesas'. Deze 'dehesas' bieden plaats aan diverse beschermde diersoorten als de lynx en de Iberische keizerarend (1). De 'dehesas' worden behandeld als gebieden met uitzonderlijke natuurlijke schoonheid'. De stierenvechtindustrie beweert dat deze gebieden en beschermde dieren zullen verdwijnen als het stierenvechten wordt afgeschaft, omdat hun industrie een waardevolle en onvervangbare bijdrage levert door te voorkomen dat de 'dehesas' ontwikkelingsgebieden worden’.

De feiten zijn: Het fokken van vechtstieren is niet het enige doel en de enige functie van de 'dehesas'. Veel meer diersoorten zullen profiteren van het voortbestaan van deze gebieden en zij houden de ecosystemen in stand die daar gevormd zijn.   Vechtstieren die in deze gebieden worden gefokt spelen geen cruciale rol in het functioneren van deze ecosystemen: zij zijn noch roofdier, noch prooi. Lokale autoriteiten hebben nooit aangegeven dat als de stieren worden weggehaald, dit een bedreiging zou zijn voor de populatie van de beschermde diersoorten. Mochten de stieren uit de 'dehesas' verdwijnen, dan wordt de bestaande ecosystemen geen enkele schade aangebracht.  Veel eigenaren van de 'dehesas' hebben de keuze om hun gebied op diverse manieren te onderhouden. Daarbij maakt het niet uit of ze nu wel of niet stieren houden.

De lokale autoriteiten moeten ervoor zorgen dat dit soort gebieden en de dieren die er leven beschermd worden. Er zijn al wetten die hiervoor zorgen: 73 wetten en regels beschermen de Iberische keizerarend en 50 wetten en regels beschermen de lynx (2). Daarnaast heeft de 'Foro Encinal' - een samenwerkingsverband tussen twintig organisaties die verantwoordelijk zijn voor de bescherming van de 'dehesas' - nooit aangegeven dat het fokken van vechtstieren goed is voor de delicate ecologische balans in de 'dehesas'.  

(1)    Nationale Catalogus voor Bedreigde Dieren; Wet 493/1990; Información oficial del Ministerio de Medio Ambiente, España

(2)    Rapport van Anna Mulà, jurist Stop Our Shame (SOS)

ECONOMIE & MENSEN

De stierenvechtindustrie beweert:

'Het stierenvechten levert 3.700.000 werkdagen op: 378 langdurige fulltime banen en 2.950 seizoensbanen. Het is een belangrijk onderdeel van de toeristenindustrie in Spanje, evenals een belangrijk spektakel voor Spanjaarden'.

De feiten zijn:

De stierenvechtindustrie en haar aanhangers zeggen vaak dat het stierenvechten belangrijk is voor de economie van Spanje en haar regio's. Echter, de gegevens die de stierenvechtindustrie zelf levert, laten een heel ander beeld zien: minder dan 400 mensen zijn fulltime en het hele jaar door in dienst van de stierenvechtindustrie in Spanje(1). 

Het stierenvechten levert geld op, maar de winsten komen alleen in de handen van een zeer kleine groep mensen die tot de stierenvechtelite behoren. Deze 'rijke' leden van de industrie, die weten dat hun 'business' in financiële problemen verkeert, strijken niet minder geld op, maar vragen om publieke fondsen om een groot deel van hun kosten te dekken.

Het stierenvechten wordt zwaar gesubsidieerd in Spanje, door alle overheidsniveaus. Er wordt geschat dat meer dan 530 miljoen euro aan belastinggeld per jaar naar de stierenvechtindustrie vloeit (2). 

Veel takken van de industrie ontvangen subsidies, waaronder stierenvechtscholen, stierenvechtfanclubs, bedrijven die vechtstieren fokken en slachten, dorpen die stieren kopen voor fiestas (festivals), voor het promoten en de marketing van stierengevechten, betalingen van publieke televisiezenders om stierengevechten te mogen uitzenden, stierenvechtmusea en nog veel meer. Al deze subsidies worden weggeleid van ernstige sociale problemen als toegang tot ziekenverzorging, onderwijs, verbetering van infrastructuur, bejaardenzorg, publieke veiligheid, sociale huisvesting, etc.

Om de populariteit van het stierenvechten te meten is het belangrijk om te kijken naar de resultaten van onafhankelijke opinieonderzoeken. Ieder onderzoek dat uitgevoerd is laat een overweldigende meerderheid van Spanjaarden en Fransen zien die niet geïnteresseerd is in stierengevechten (3).

Er zijn nu meer dan 50 dorpen en steden in Spanje en Frankrijk die zichzelf tegen het stierenvechten verklaard hebben. Dit is een teken van de groeiende weerstand tegen het stierenvechten. Ook toont het aan dat stierenvechtliefhebbers in de minderheid zijn en dat ze ieder jaar minder steun krijgen.

De stierenvechtindustrie beweert vaak dat het stierenvechten belangrijke inkomsten levert voor lokale dorpen en regio's. Het is echter belangrijk om te weten dat toeristen Spanje toch wel bezoeken, of er nu stierengevechten zijn of niet. Toeristen gaan niet speciaal naar Spanje om naar een stierengevecht te gaan kijken. In tegendeel: door het steeds populairder wordende 'ethisch reizen' is het juist aannemelijker dat meer toeristen naar Spanje, Portugal of Frankrijk afreizen als het stierenvechten in deze landen wordt afgeschaft.

Veel toeristen die een stierengevecht bezoeken uit nieuwsgierigheid, schrikken zo van het enorme dierenleed dat zij nooit meer voet zetten in een arena. Dit gegeven weerspreekt de claim van de stierenvechtindustrie dat het stierenvechten populair is.

De stierenvechtindustrie komt vaak met gegevens aanzetten van het aantal verkochte tickets om te bewijzen dat het stierenvechten populair is. Zij negeren het feit dat veel van deze tickets verkocht zijn aan mensen die vaak naar het stierenvechten gaan. Óf ze hebben seizoenskaarten (dit vormt het merendeel van de verkochte tickets) óf het gaat om stierenvechtliefhebbers die van dorp tot dorp reizen om stierengevechten bij te wonen. Ook de stierenvechtindustrie geeft nu toe dat zij steeds minder bezoekers krijgen in de arena's. 

De Europese Unie subsidieert het fokken van vechtstieren in de extensieve landbouw. Fokkers ontvangen € 220,- per stier per jaar, bovenop de subsidies die zij van de Spaanse overheid ontvangen. (Debt in the Afternoon, The Guardian, 12 mei 2008)

(1) 'El mundo del toro defenderá la Fiesta en el Parlamento Europeo', ABC, 22 februari 2008

(2) Stop Our Shame, Spanje (www.stopourshame.com)

(3) Een Gallup poll in 2006 bewees dat maar iets meer dan 7% van de Spanjaarden liefhebber van het stierenvechten is. 82% van de Spanjaarden tussen de 15 en 24 jaar oud is helemaal niet geïnteresseerd in stierengevechten.

 De Toekomst

De stierenvechtindustrie beweert:

'Nobel en moedig, groeit de stier in de strijd. In de arena toont hij zijn moed. De vechtstier bestaat alleen omdat het stierenvechten bestaat. Als het stierenvechten wordt afgeschaft, wordt een cultureel erfgoed in Spanje, Frankrijk, Portugal en Latijns-Amerika ernstige schade toegebracht.’

De feiten zijn:

Maatschappijen en culturen veranderen in de tijd. Wrede sociale en culturele gebruiken die ooit acceptabel waren, hebben geen plaats meer in een moderne Europese gemeenschap. Als het welzijn van mensen of dieren in het geding komt, is traditie geen belangrijke factor meer als het gaat om het verbieden van een gebruik.

Onze kennis over het psychologische en fysieke welzijn van dieren is enorm verbeterd in de laatste 100 jaar. De manier waarop stieren worden behandeld tijdens stierengevechten is het tegengestelde van de waarde die een moderne maatschappij hecht aan dierenwelzijn. We weten dat stieren – net als andere zoogdieren – voelende wezens zijn die in staat zijn pijn te voelen en te lijden. Het is te gek voor woorden dat de stierenvechtindustrie claimt dat de stier groeit in de strijd, en dat hij er eigenlijk van geniet om gemarteld en gedood te worden tijdens een stierengevecht.

Alle statistieken tonen dat de weerstand tegen het stierenvechten groeit in de Europese stierenvechtlanden. Met name de jongere generatie toont zeer weinig interesse in dit wrede tijdverdrijf. Het feit dat wij de toekomstige generaties – onze kinderen – leren om de natuur en dieren te respecteren toont aan dat de relatie tussen mens en dier aan het veranderen is. Mens en stier kunnen vreedzaam naast elkaar bestaan. De stieren kunnen eenvoudig in speciale natuurgebieden gehouden worden die erop gericht zijn een aantal stiersoorten in stand te houden.

De Europese Unie heeft al aangetoond dat zij leiderschap en betrokkenheid toont bij diverse dierenwelzijnskwesties door het introduceren van diverse verbeteringen in de manier waarop zowel boerderijdieren als wilde dieren worden behandeld. De toekomst van de verhouding mens-dier hangt af van progressief beleid, uitgevoerd door de EU.

Feiten en cijfers

FRANKRIJK

Een opinieonderzoek uitgevoerd in 2003 in Frankrijk toonde aan dat 73% van de Fransen tegen het stierenvechten is, en maar 5% er echt van houdt (TNS Sofres, in opdracht van de Franz Weber Foundation).

Stierengevechten vinden maar in 10% van heel Frankrijk plaats. Ondanks het feit dat het strafwetboek duidelijk zegt dat "stierengevechten wrede activiteiten zijn en serieuze mishandelingen tegenover dieren" (artikel 521-1), mogen stierengevechten blijven bestaan in de Zuidfranse regio, omdat het zou gaan om een 'ononderbroken lokale traditie' (§7).  

De Franse stierenvechtindustrie wordt in stand gehouden door subsidies. Zij ontvangen geld van gemeenten en/of departementen, regio's, de Franse staat en van Europa. Deze afhankelijkheid van subsidies zorgde ervoor dat de stad Arles € 300.000,- schuld had na het organiseren van de Feria (feest met stierengevechten) in 2008 (1) en dat de stad Bayonne € 247.250,- in het rood stond na het organiseren van stierengevechten in 2007 (2).

Er zijn vier stierenvechtscholen in Frankrijk.

PORTUGAL

Februari en maart 2007, uit een Metris GfK nationaal opinieonderzoek in Portugal:

"Vind u dat het stierenvechten door de wet verboden moet worden in Portugal?"

·          50,5% van de respondenten zei "JA"

·          39,5% zei “NEE”

"Zou u willen dat het gemeentebestuur van de gemeente waar u woont zich stierenvechtvrij verklaart?"

• 52,4% van de respondenten zei “JA”

• 36,8% zei “NEE”

Veel mensen zijn hiervan niet op de hoogte, maar stieren worden tijdens stierengevechten altijd verwond met diverse banderillas (speren met weerhaken) en in de meeste gevallen gedood (soms onder het oog van het publiek, maar meestal achter de schermen, na het stierengevecht).

SPANJE

Het onderzoek van Gallup in 2006 naar de mening van de Spanjaarden over het stierenvechten toonde aan dat 72,1% van de Spanjaarden geen enkele interesse had in het stierenvechten en maar 7,4% was erg geïnteresseerd; in deelstaat Catalonië was meer dan 80% van de inwoners niet geïnteresseerd in stierengevechten.

Stierengevechten in Spanje worden zwaar gesubsidieerd door alle niveaus van de nationale overheid. Er wordt geschat dat ieder jaar meer dan € 550 miljoen aan belastinggeld naar de stierenvechtindustrie gaat (3).

Het officiële aantal stieren dat tijdens officiële stierengevechten in permanente arena's in Spanje is gedood in 2006 is 11.458 (4). Als we echter de vele stierengevechten in mobiele arena's, de stieren die gedood worden tijdens trainingen en andere stierenvechtevenementen meetellen, blijkt dat minstens 40.000 stieren per jaar worden gedood door de Europese stierenvechtindustrie. Wereldwijd worden er meer dan 250.000 stieren gedood tijdens dergelijke evenementen. 

Het stierenvechten is illegaal in sommige regio's in Spanje, zoals op de Canarische Eilanden. In andere regio's neemt het aantal stierengevechten sterk af: er zijn nog maar twee actieve arena's in de regio's Galicië en Asturias en één actieve arena in Catalonië.

Er zijn minstens 42 stierenvechtscholen in Spanje waar men kinderen leert om stieren te verwonden en doden.

De regels van het stierenvechten staan niet toe dat kinderen onder de 16 jaar oud stieren doden tijdens publieke evenementen, dus worden zij regelmatig naar Mexico gestuurd, waar geen leeftijdsgrens geldt.

De Spaanse radio- en televisiezender RTVE stopte het live uitzenden van stierengevechten in augustus 2007.

EUROPA
 

De Europese Unie subsidieert het fokken van vechtstieren in extensieve systemen.
Uit een opinieonderzoek uitgevoerd in 2003 in diverse Europese landen bleek dat 93% van de Duitsers, 81% van de Belgen en 82% van de Zwitsers tegen het stierenvechten waren (onderzoek van TNS Sofres, in opdracht van de Franz Weber Foundation).

89% van het Britse publiek zou nooit een stierengevecht bezoeken tijdens hun vakantie. 76% zegt dat het fout is van de toeristenindustrie om het stierenvechten - op welke manier dan ook - te promoten (onderzoek van ComRes in april 2007, in opdracht van the League Against Cruel Sports).

(1) La Provence, 29 maart 2008

(2) Gegevens van de gemeenteraad van Bayonne, n° 44 (25 oktober 2007)

(3) Stop Our Shame, Spanje (www.stopourshame.com)

(4) Ministerie van Binnenlandse Zaken in Spanje

 

Klik op een van de volgende mp3 files om te luisteren naar de toespraken die over dit onderwerp gehouden zijn tijdens onze Seminar in het Europees Parlement op 4 juni 2008:

Seminar1  Seminar2   Seminar3   Seminar4